22 Şubat 2013 Cuma

Zamanı Adımlayanlar



 Zamanı adımladığım, zaman içinde de adımlar attığım, sayesinde koştuğum, yavaş adımlarla uzaklaştığım,koşar adımlarla yaklaştığım ayaklarım var. Ayaklarım ben ne dilediysem, ben ne istediysem kayıtsız şartsız yerine getirdi bu zamana kadar. Hatta ileri gidip beden dili bilirlerine göre yanımdakiyle konuşmak istediğim,kanımın kaynadığı zamanlar o kişiyi gösterdiler, bir yerden çıkmak istediğimde çıkış kapısını gösterdiler. Benden izinsiz bana yardım etme çabaları ben farkında olmasam da hep olmuştur.

Fakat bazen de o beni koşturdu peşinden. Şöyle bir baktığımda: onun götürdüğü yere gittiğim zamanlar, kafamın en rahat olduğu zamanlar. Onun götürdüğü yere gittiğim zamanlar gençlik yıllarım, sorumluluklar çocukluktan hallice, öyle ki onun götürdüğü yere gidecek bol vaktim var, bekleyenim yok. Acelemin olmadığı, kafamın dolu, etrafımın boş olduğu zamanlar. Çünkü benim ayaklarım beni çok iyi tanır ve beni hep tenha yerlere götürür.

Onlar yine sabırsızlıklarımda, çok sıkılmışlıklarım, afakanlar basmışlıklarımda yerinde duramayan ayaklarım. Titredikleri bu zamanlarda yanımda oturanlar tarafından sayesinde çok azar yemişliğim olan, isyan bayraklarını açmış ayaklarım. Özellikle bazı derslerde beni dinlemeyip koşup kapıdan çıkmalarından korktuğum ayaklarım.

Üşüyen ayaklarım. Vücudumdaki sıcak kanı bazı zamanlar kabul etmediğini, soğukkanlı bir canlı olarak hayatını idame ettirmek istediğini düşündüğüm, kendilerini ısıtmak için yapmadığımı bırakmadığım ayaklarım. Hatta şu satırları yazdığım sıralarda da bana soğuk bakışlar fırlatan, ama sıpaları çok da güzel bulduğum can ayaklarım.

O, sayesinde kmlerce yürüdüğüm, boyumu aşan konulara uzandığım, dans ettiğim, bisiklete bindiğim, istediğim zaman kimselerden bir şey istemek zorunda kalmadan dışarı çıktığım,keyfimce gezdiğim, hali hazırda 5 kat merdiveni olan evime biraz isyan ettirsem de sayesinde çıkıp indiğim ve bu yazı sonunda da onları bana hastalıksız, eksiksiz verdiği için Allah’ a ne kadar şükretsem yeterli olmayacağını anladığım, bu upuzun cümlenin başkahramanı olan ayaklarım… İyi ki varsınız.


                                                                                                         http://fizy.org/#s/1ahowl

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder