ÂVAM

Düşünce iskelesine demir atmış vaziyetteyim. Konum beklentiler, daha kendimden beklentilerim nedir bilmiyorken beklenti üzerine yazı yazmam bekleniyor.  Ne büyük bir çelişki ama…

Mesela diyerek çıkmalıyım muhayyile gemisine… MESELA bir siyahinin beklentisi ne olabilir!  koyuluğunu kapatacak pudramı yada yaratıcının ona biçtiği rolün rengine boyun eğip mutlu olması mı? Bir bankın önünde öbekleşmiş çekirdek kabukları ne bekler hayattan birilerinin ona saygı duyup usulca yanından geçmesini mi yada birinin; öbeği, sabahın yalnız vaktinde incitmeden ve sessizce taşların üzerinden süpürmesini mi?  Ya sen hayat bizden beklentin ne utanmadan anlat hadi korkma biz sıkılmayız dinlerken… metropol mü seni delirten veya düşünmek kelimesinden bi haber Allah’ın eşref-i mahluk olduğunu söylediği biz insanlar mı?  Sözcüklerin bile bir beklentisi olabilir mesela… Hakkını eda etmek gibi…Karamsarlığa yuvarladım  benliğimi, beklentiyi yazarken beklentilerimde boğuldum ne çok şey bekliyormuşum kendimden.  Bölük pörçük oldum... toplamak vakti gelsin artık…  pörçüklerim bölük , bölüklerim tüm olsun… yalnız  Ona cc olsun... Yazdıklarımı yaşarım hep ve  yaşarken yazarım.  Geriye dönüp okudukça  bir şeyler  beklerim…  Beklemek  muttaki ve elbet Ondan cc olursa edepli… beklenti nahoş beklemek  hoş ve elbet Ondan cc olursa… Haydi vakit yola koyulma vaktidir beklemenin sahicisine, yalnız dikkat edilmeli azizim!  Yolunda, beklentileri elinde bekleyenler olacaktır  illaki ,  devam et  yokuş çık biraz sonra soluklan vicdan durağında  beklentilere  en iyi merhemdir  çünkü …Nefes aldığını hissedersin neden niçin ve ne kadar  beklediğini  sorarsın ona oda cevap verir en salih duygularıyla : ne kadar az beklenti içinde olursan o kadar  bingolar  çıkar karşına, haa  sakın ha sakın ne kadar az beklenti o kadar bingo diye düşünme  vicdanın bilir işini azizim bırak ona her şeyini,  rahat rahat  koyul yoluna…Tekrar sorular takılacak kafana çelişkiler de peşinden.  Az önce rahat rahat dedim ya bozulacak o rahatlık  çünkü burada her şey  bilmece.. yol yokuş, beklentiler ayyuka çıkmış oysa ne yol bizim nede yolda yürüyen ayak … Kızgınsın değil mi muhayyileme? Çözümsüz oluşuma, derman bulamayışıma !  Bir garip avamdan ne beklersin ki … Ben kağıda dökerim keşmekeşlerimi, yalnız Allah’tan beklerim  yalnız Ondan cc  dilerim elhamdülillah….